Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HARİF: | (Hırfet. den) Meslekdaş, san'at arkadaşı. Teklifsiz dost. Herif, âdi insan. |
| HARİF: | Güz mevsimi, sonbahar. Meyve toplama zamanı. |
| HARİF: | Yemiş toplayan. |
| HARİFANE: | f. Esnafça. Herkes kendi masrafını, hissesine düşeni vermek suretiyle, ortaklıkla yapılan. |
| HARİFE: | (C.: Harâif) Ev için sonbahar hazırlığı. |
| HARİFÎ: | Sonbaharla alâkalı. |
| İçerisinde 'HARİF' geçenler | |
| BASAL-İ HARİF: | Acı soğan. |
| FASL-I HARİF: | Güz mevsimi. |
| HARİFANE: | f. Esnafça. Herkes kendi masrafını, hissesine düşeni vermek suretiyle, ortaklıkla yapılan. |
| HARİFE: | (C.: Harâif) Ev için sonbahar hazırlığı. |
| HARİFÎ: | Sonbaharla alâkalı. |
| MEVSİM-İ HARİF: | Sonbahar, güz devresi. |
| MÜNHARİF: | (Harf. den) İnhiraf eden, yoldan çıkmış. Eğilmiş, çarpık. Usulünden çıkmış, sağlam olmayan. * Tecviddeki mânâsı için "İnhirâf"a bakınız. * Geo: Dört kenarlı, fakat hiçbir kenarı birbirine müsâvi ve müvâzi (eşit ve paralel) olmayan şekil. Sadece iki kenarı birbirine müvâzi (paralel) olursa, ona şibih-i münharif denir. |
| MÜNHARİF-ÜL MİZAC: | Rahatsız, keyifsiz. |
| ŞİBH-İ MÜNHARİF: | Geo: Yamuk. Yalnız iki kenarı paralel olan dörtgen. |
| ZEHARİF: | (Zuhruf. C.) Yalancı süsler, yaldızlar, gösterişler. * Sahte süsler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HARİFANE : | f. Esnafça. Herkes kendi masrafını, hissesine düşeni vermek suretiyle, ortaklıkla yapılan. |
| HARÎ : | Müstehak, lâyık. |
| HÂR : | f. Diken. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |