Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HAR-BAN: | f. Eşekçi. |
| İçerisinde 'HAR-BAN' geçenler | |
| İçerisinde 'HAR-BAN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HAR-BENDE : | f. Seyis. Eşek ve katır gibi yük hayvanlarına bakan kimse. * Tar: Saray katırcıları. |
| HÂR-I FİRKAT : | Ayrılık acısı. |
| HÂR : | f. Diken. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |