| Kelime | Anlam |
|---|
| HARAB: | Viran. Issız. Yıkık. Perişan. |
| HARAB-ABAD: | f. Harabiyetle dolu olan yer. Tam harabe. |
| HARABAT: | Harabeler. Viraneler. Meyhâneler. |
| HARABE: | Harab yer. Şehir veya ev yıkıntısı. Perişan yerler. |
| HARABENİŞİN: | f. Viranelerde, harabelerde oturan. |
| HARABEZAR: | f. Viranelik. Yıkıntı yeri. |
| HARABİYET: | (Harabî) Yıkılma. Yıkılış. Parçalanıp dağılış. Zillet ve sefalet içinde |
| İçerisinde 'HARAB' geçenler |
|---|
| AŞİYAN-I HARÂB: | Yıkılmış yuva, tahrib edilmiş mesken. |
| BA'DE HARAB-İL BASRA: | Basra harab olduktan sonra. * Mc: İş işten geçtikten sonra. |
| DİL-HARAB: | f. Gönlü yıkılmış, gönlü kırılmış. |
| HANE-HARAB: | f. Câhil, bilgisiz. * Evi yıkılmış, evsiz barksız kalmış. * Hâli perişan olmuş kimse. * Mc: Müflis, züğürt, sefil. |
| HARAB-ABAD: | f. Harabiyetle dolu olan yer. Tam harabe. |
| HARABAT: | Harabeler. Viraneler. Meyhâneler. |
| HARABE: | Harab yer. Şehir veya ev yıkıntısı. Perişan yerler. |
| HARABENİŞİN: | f. Viranelerde, harabelerde oturan. |
| HARABEZAR: | f. Viranelik. Yıkıntı yeri. |
| HARABİYET: | (Harabî) Yıkılma. Yıkılış. Parçalanıp dağılış. Zillet ve sefalet içinde |
| HARÂS-I HARÂB: | Harap olmuş değirmen. * Mc: Dünya. |
| KALB-İ HARÂB: | Harab olmuş gönül. |
| LÂNE-İ HARAB: | Bozulmuş yuva. |
| MEST-İ HARAB: | Çok sarhoş olmuş kimse. |
| MÜŞRİF-ÜL HARÂB: | Harab olmağa ve yıkılmağa yüz tutmuş. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| HARAB-ABAD : | f. Harabiyetle dolu olan yer. Tam harabe. |
| HARA' : | Süstlük, zayıflık. |
| HÂR : | f. Diken. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |