Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HARB-GİR: | f. Harp yapan. Harpçi. |
| İçerisinde 'HARB-GİR' geçenler | |
| İçerisinde 'HARB-GİR' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HARB-GÂH : | f. Harp meydanı, savaş alanı, muharebe yeri. |
| HARB-İ UMUMÎ : | Genel harp, umumî savaş. 1914 senesinde başlayan Birinci Cihan Harbi. |
| HARB : | İki veya daha çok devletin birbirleriyle siyasi alâkaları keserek silahlı kuvvetlerle çarpışmaları, vuruşmaları. |
| HÂR : | f. Diken. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |