Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HARC: | Gider, sarfiyat, bir iş için kullanılan madde. Vergi. Çıkmak. Yeni çıkan bulut. Yemâme vilayetinde bir yer. Ecir. Buğday. (Dinimizde lüzumsuz harcamak, israf haramdır. Zillet ve fakirliğe sebeptir.) |
| HARC-I ÂLEM: | Herkese elverişli, her keseye münasib. |
| HARC-I RAH: | Yol harcı, yol parası. Yol masrafı, yol için verilen para. |
| HARCA': | Ayakları beline varana kadar beyaz olan koyun. |
| HARCE: | (C.: Hurc-Haracât) Deve sürüsü. Sık bitmiş ağaç. |
| HARCEF: | Soğuk rüzgâr. |
| İçerisinde 'HARC' geçenler | |
| BAB HARCI: | Mahkemelerde kadıların, naiblerin, mal ve mukataa kalemlerinde bulunan memurların aldıkları bir nevi harç. |
| HARC-I ÂLEM: | Herkese elverişli, her keseye münasib. |
| HARC-I RAH: | Yol harcı, yol parası. Yol masrafı, yol için verilen para. |
| HARCA': | Ayakları beline varana kadar beyaz olan koyun. |
| HARCE: | (C.: Hurc-Haracât) Deve sürüsü. * Sık bitmiş ağaç. |
| HARCEF: | Soğuk rüzgâr. |
| VEKİL-İ HARC: | (Vekil-harç) Masraf görmekle vazifeli olan. Bir kimsenin veya bir cemaatin masraf işlerini üzerine alan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HARC-I ÂLEM : | Herkese elverişli, her keseye münasib. |
| HÂR : | f. Diken. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |