Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HARK: | Yakmak. Yanmak. Yangın. |
| HARK-I KEBİR: | Büyük yangın. Cihan Harbi. (daha ziyade ihrak olarak kullanılır) |
| HARK: | Yarma. Yırtma. Su akacak yarık yer. |
| HARKA': | Kulağı delik koyun. Çeşitli yönlerden esen rüzgâr. |
| HARKAFA: | (C.: Harâkıf) Kalça kemiği. Uyluk kemiğinin baş tarafı. |
| HARKAHE: | Koyuncuların kara evi. |
| HARKEKET: | (C.: Harâkîk) Uyluk başı. |
| HARKÜRRE: | f. Eşek yavrusu, sıpa. |
| HARK VE İLTİYAM: | Yarmak ve yapıştırmak. Yırtılmak ve iyileşmek. |
| İçerisinde 'HARK' geçenler | |
| HARK-I KEBİR: | Büyük yangın. * Cihan Harbi. (daha ziyade ihrak olarak kullanılır) |
| HARKA': | Kulağı delik koyun. * Çeşitli yönlerden esen rüzgâr. |
| HARKAFA: | (C.: Harâkıf) Kalça kemiği. Uyluk kemiğinin baş tarafı. |
| HARKAHE: | Koyuncuların kara evi. |
| HARKEKET: | (C.: Harâkîk) Uyluk başı. |
| HARKÜRRE: | f. Eşek yavrusu, sıpa. |
| HARK VE İLTİYAM: | Yarmak ve yapıştırmak. Yırtılmak ve iyileşmek. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HARK-I KEBİR : | Büyük yangın. * Cihan Harbi. (daha ziyade ihrak olarak kullanılır) |
| HÂR : | f. Diken. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |