Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HARKAFA: | (C.: Harâkıf) Kalça kemiği. Uyluk kemiğinin baş tarafı. |
| İçerisinde 'HARKAFA' geçenler | |
| İçerisinde 'HARKAFA' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HARKA' : | Kulağı delik koyun. * Çeşitli yönlerden esen rüzgâr. |
| HARK : | Yakmak. Yanmak. Yangın. |
| HÂR : | f. Diken. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |