Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HASİB: | Hesab eden, hesab edici. |
| HASÎB: | Cömert kimse. Hayır sahibi ve eli açık adam. Bolluk yer, ucuzluk. |
| HASÎB: | Muhterem, itibarlı, değerli ve soyu temiz kimse. şahsi meziyet sâhibi insan. Muhâsebeci. |
| İçerisinde 'HASÎB' geçenler | |
| MUHASİB: | Hesab eden. Hesap işi ile uğraşan. Muhasib. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HASÎ : | (Has'. den) Herkes tarafından kovulan. Sürülüp tardedilen. |
| HAS' : | Reddetme. * Uzak olmak. Uzaklaştırmak. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |