Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HÂSİF: | (Husuf. dan) Sararmış. Rengi, parlaklığı kalmamış. Husufa uğramış. |
| HASÎF: | (C.: Husef) Suyu hiç kesilmeyen su kuyusu. Yağmuru çok olan bulut. |
| HASÎF: | Ak ile kara, alaca renkli urgan. İki çeşit renkten meydana gelen. |
| HASÎF: | Aklı başında, kâmil ve olgun adam. |
| HASÎFANE: | Aklı başında ve olgun olan bir adama yakışacak suretde. |
| HASÎFE: | Gizlenen kin, hased ve düşmanlık. |
| İçerisinde 'HASÎF' geçenler | |
| HASÎFANE: | Aklı başında ve olgun olan bir adama yakışacak suretde. |
| HASÎFE: | Gizlenen kin, hased ve düşmanlık. |
| MÜNHASİF: | (Husuf. dan) İnhisaf eden, sönükleşen, daha mükemmel bir $şeyin yanında sönük kalan. Değersiz. Gölgelenmiş. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HASÎFANE : | Aklı başında ve olgun olan bir adama yakışacak suretde. |
| HASÎ : | (Has'. den) Herkes tarafından kovulan. Sürülüp tardedilen. |
| HAS' : | Reddetme. * Uzak olmak. Uzaklaştırmak. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |