Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HASİS: | Çabuk. Çok aceleci. Ayartılan, tergib ve teşvik edilen. |
| HASİS: | Gizli ses. Ateş gürültüsü. Fitil. |
| HASİS(E): | (Hisset. den) Kötü huy, fena tabiat. Ufak, değersiz. Tamahkâr, cimri. |
| HASİSA: | Bir şeye mahsus hal. Kendine mahsus olup başkasında bulunmayan keyfiyet, karakter. |
| İçerisinde 'HASİS' geçenler | |
| HASİS(E): | (Hisset. den) Kötü huy, fena tabiat. * Ufak, değersiz. * Tamahkâr, cimri. |
| HASİSA: | Bir şeye mahsus hal. Kendine mahsus olup başkasında bulunmayan keyfiyet, karakter. |
| UMUR-U HASİSE: | Çirkin ve kötü işler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HASİS(E) : | (Hisset. den) Kötü huy, fena tabiat. * Ufak, değersiz. * Tamahkâr, cimri. |
| HASÎ : | (Has'. den) Herkes tarafından kovulan. Sürülüp tardedilen. |
| HAS' : | Reddetme. * Uzak olmak. Uzaklaştırmak. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |