Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HASÂİS: | Bir şeye, birine has olan keyfiyetler. |
| HASÂİS-İ İNSÂNİYYE: | İnsanlık hassaları. |
| HASAİS: | (Hasîse. C.) Kötü huylar, fena tabiatlar. |
| İçerisinde 'HASAİS' geçenler | |
| HASÂİS-İ İNSÂNİYYE: | İnsanlık hassaları. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HASÂİS-İ İNSÂNİYYE : | İnsanlık hassaları. |
| HASAİL : | (Haslet. C.) Hasletler. (Bak: Haslet) |
| HASA' : | Saman parçası. * Hurma kabı. |
| HAS' : | Reddetme. * Uzak olmak. Uzaklaştırmak. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |