| Kelime | Anlam |
|---|
| HASBE: | Kızamık hastalığı. Tane tane gövdede çıkan bir hastalıktır. (Hasta kişiye "mahsub" derler.) |
| HASBE: | Re'y. Tedbir. (Aslı: Ecir ve sevab mânasına gelen "hisbe" dir) |
| HASBEL HAMİYYE: | (Hasb-el hamiyye) Hamiyet icabı, hamiyet için. |
| HASBEL İCAB: | (Hasb-el icâb) Durum icabı olarak, hâl ve durum iktiza ettiği için, durum dolayısıyla. |
| HASBEL İKTİZA: | (Hasb-el iktizâ) İktiza ettiği için, gerektiğinden dolayı. |
| HASBEL KADER: | (Hasb-el kader) Kader cihetiyle. |
| HASBEL MEVSİM: | (Hasb-el mevsim) Mevsime göre. |
| HASBETEN LİLLAH: | Allah rızası için. Allah yoluna. Karşılık istemeksizin. |
| İçerisinde 'HASBE' geçenler |
|---|
| HASBEL HAMİYYE: | (Hasb-el hamiyye) Hamiyet icabı, hamiyet için. |
| HASBEL İCAB: | (Hasb-el icâb) Durum icabı olarak, hâl ve durum iktiza ettiği için, durum dolayısıyla. |
| HASBEL İKTİZA: | (Hasb-el iktizâ) İktiza ettiği için, gerektiğinden dolayı. |
| HASBEL KADER: | (Hasb-el kader) Kader cihetiyle. |
| HASBEL MEVSİM: | (Hasb-el mevsim) Mevsime göre. |
| HASBETEN LİLLAH: | Allah rızası için. Allah yoluna. Karşılık istemeksizin. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| HASBEL HAMİYYE : | (Hasb-el hamiyye) Hamiyet icabı, hamiyet için. |
| HASB : | (Haseb) Birisinin sülâlesi cihetinden iftihar yolu ile saydığı iyilik. Mal, din, millet. Kerem, fiil ve amelde yüksek şeref, iyi iş, sâlih amel. Şeref, asalet, şan, kadr ve haysiyet. * Dolayı, cihetiyle, gereğince. |
| HAS' : | Reddetme. * Uzak olmak. Uzaklaştırmak. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |