Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HASIR: | (Hasr. dan) Muhâsara eden, etrafını çeviren, hasreden. |
| HASIRALTI ETMEK: | Ist: Unutmak, saklamak, gizlemek, terviç etmemek manasında kulanılan bir tâbirdir. Hasır, eskiden halı ve kilim yerinde kullanıldığı ve onun altında kalan şeyler unutulup gittiği için bu tâbir meydana gelmiştir. |
| HASÎR: | Bir şey söyler veya okurken dili tutulan kimse. Kekeme insan. Hasır. |
| HÂSİR: | Hasarete uğrayan. Zarara, ziyana uğrayan. |
| HASÎR: | Feri gitmiş, donuklaşmış göz. Hasret çeken. Meramına nail olamayan. Yorulmuş. Açılmış. Zayıf. |
| HASÎR: | Hüsranda olan. Sapıtan, dalâlete giden. Azgın. Eli boş. Müdafaasız. Çaresiz. |
| HÂSİREN: | Ziyana uğrayarak, zarar gördüğü halde. |
| HÂSİRÎN: | (Hâsir. C.) Zarar görmüş olanlar, ziyana uğramış kimseler. |
| HÂSİRUN: | Zarar ve ziyana uğrayanlar. Eli boş kalanlar. |
| İçerisinde 'HASIR' geçenler | |
| HÂSİREN: | Ziyana uğrayarak, zarar gördüğü halde. |
| HÂSİRÎN: | (Hâsir. C.) Zarar görmüş olanlar, ziyana uğramış kimseler. |
| HÂSİRUN: | Zarar ve ziyana uğrayanlar. Eli boş kalanlar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HÂSİREN : | Ziyana uğrayarak, zarar gördüğü halde. |
| HASÎ : | (Has'. den) Herkes tarafından kovulan. Sürülüp tardedilen. |
| HAS' : | Reddetme. * Uzak olmak. Uzaklaştırmak. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |