Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HASLET-İ CEMİLE: | Güzel ve iyi huy. |
| İçerisinde 'HASLET-İ CEMİLE' geçenler | |
| İçerisinde 'HASLET-İ CEMİLE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HASLET-İ HAMİDE : | Medih ve senâ edilmeğe, övülmeğe lâyık olan güzel ahlâk ve haslet. |
| HASLET : | Huy. Ahlâk. Yaradılıştan olan tabiat. |
| HASLE : | Göbekle kasık arası. |
| HASL : | Fena huylu olma. Kötü haslet sahibi olma. |
| HAS' : | Reddetme. * Uzak olmak. Uzaklaştırmak. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |