Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HATİME-KEŞ: | f. Son veren, hâtime çeken, bitiren, sona erdiren. |
| İçerisinde 'HATİME-KEŞ' geçenler | |
| İçerisinde 'HATİME-KEŞ' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HATİME : | Son. Nihayet. Son söz. |
| HATİM : | Hitâma erdiren. Bitiren. * Mühür basan. |
| HATÎ : | Şaşırtan, yanıltan, hatâya düşüren. |
| HAT : | f. Çaylak kuşu. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |