Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HATİTA: | Bir malın değerinden indirilen tenzilât, iskonto. |
| HATİTA: | (C.: Hatâyit) İki tarafındaki yerlere yağdığı hâlde kendisine yağmur yağmayan yer. |
| İçerisinde 'HATİTA' geçenler | |
| İçerisinde 'HATİTA' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HATÎT : | Hasis kimse. |
| HATÎ : | Şaşırtan, yanıltan, hatâya düşüren. |
| HAT : | f. Çaylak kuşu. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |