Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HATAB: | (Hatb) Odun. Kinaye olarak "Dedikodu, nemime" ye de odun denilir. |
| HATABAHŞ: | f. Kabahatleri affeden, kusurları bağışlayan. |
| İçerisinde 'HATAB' geçenler | |
| HATABAHŞ: | f. Kabahatleri affeden, kusurları bağışlayan. |
| MUHATAB: | Söyleyeni dinleyen. Kendisine hitab edilen. * Gr: İkinci şahıs. |
| MUHATABA: | Birbirine söz söyleme, hitabetme. * Mc: Çekişme. |
| MUHATABAT: | (Muhâtaba. C.) Konuşmalar. |
| MUHATAB İTTİHAZ ETMEK: | Karşısındakilerini dinleyen. * Dinleyici kabul edip, sözünü dinliyor bilmek. * Konuşmaya lâyık görmek. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HATABAHŞ : | f. Kabahatleri affeden, kusurları bağışlayan. |
| HATA : | Yanlışlık. Yanılma. * Suç. Günah. |
| HAT : | f. Çaylak kuşu. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |