Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HATIRA: | Hatıra gelen. Hatırda kalan şey. Bir kimseyi veya bir hâdiseyi hatırlatması için yazılan veya saklanan veya birisine verilen şey. |
| HATIRAT: | (Hâtıra. C.) Hâtıralar. Hatırda kalan şeyler. Edb: Bir adamın yaşadığı zamana, bulunduğu işlere, görüştüğü kimselere dair düşüncelerini ve duygularını hâvi olmak üzere yazdığı eser.(... Acaba Hâlık-ı Semavat ve Arz'dan başka hangi sebeb var ki; en ince ve en gizli hâtırat-ı kalbimizi bilecek ve bizim için istikbali, âhiretin icadıyla ışıklandıracak ve dünyanın yüzbin boğucu emvacından kurtaracak, hâşâ; Zat-ı Vacib-ül Vücud'dan başka hiçbir şey, hiçbir cihette Onun izni ve iradesi olmadan imdat edemez ve halaskâr olamaz. L.) |
| HATIRAT-I KALB: | Kalbe gelen hatıralar ve mânâlar. |
| İçerisinde 'HATIRA' geçenler | |
| İçerisinde 'HATIRA' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HATİR : | Muhâtaralı, tehlikeli, korkulacak durum. Büyük ve şerefli kimse. |
| HATÎ : | Şaşırtan, yanıltan, hatâya düşüren. |
| HAT : | f. Çaylak kuşu. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |