Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HATTA: | Harf-i atıftır, gaye bildirir. Ve (fazla olarak, kadar, bile, dahi, hem de...) mânalarına gelir. |
| HATTAB: | Oduncu. Odun satan. |
| HATTAF: | Kırlangıç kuşu. Kapıp kaçıran, kapıp aşıran. |
| HATTAN: | Sünnetçi. |
| HATTAR: | (Hatur) Gaddar. Hud'akâr. Hilekâr. |
| HATTAR: | Süngü vuran. |
| HATTAT: | Çok güzel yazı yazan san'atkâr. |
| İçerisinde 'HATTA' geçenler | |
| HATTAB: | Oduncu. Odun satan. |
| HATTAF: | Kırlangıç kuşu. * Kapıp kaçıran, kapıp aşıran. |
| HATTAN: | Sünnetçi. |
| HATTAR: | (Hatur) Gaddar. * Hud'akâr. Hilekâr. |
| HATTAR: | Süngü vuran. |
| HATTAT: | Çok güzel yazı yazan san'atkâr. |
| MAHATTA: | İstasyon. |
| MUHATTAT: | (Hatt. dan) Çizilmiş, resmi yapılmış. |
| MUHATTATA: | İstasyon. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HATTAB : | Oduncu. Odun satan. |
| HATT : | Sınır. Çizgi. Hudud. * Yazı. El yazısı. * Nâme. Mektup. * Gençlerde yeni çıkan bıyık veya sakal. * Çizgi gibi uzanan belirsiz hafif yol. * Deniz yalısı. * Gemilerin hareketteki istikameti. * Parmağın onikide biri olan bir ölçü. * Ferman, buyruk. Padişah emri. * Geo: Sadece uzunluğu olan. |
| HAT : | f. Çaylak kuşu. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |