Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HAVAN: | İçinde çeşitli şeylerin dövülüp ufalandığı ağaç, mâden veya taştan yapılmış çukurca kap. Tütün kesmekte kullanılan makine. Başkalarına destek olacak gücü bulunmadığı halde, yardakçılık eden kimse. Elektrikî bir boşalmanın ısı değerini gösteren âlet. İçine çukur delikler oyulmuş büyük ağaç kütüğü. (XlX. yy.dan önce bu deliklerin içinde, kara barutun bileşimine giren maddeler tokmak vasıtasıyla dövülerek ufalanırdı.) Ask: Namlusu çapına oranla kısa olan ve aşırma atış yapmak için kullanılan top cinsinden bir ateşli silâh. |
| HAVAN: | Arslan, esed. |
| HAVANIK: | (Hânkah. C.) Tekkeler. |
| HAVANİT: | (Hânut. C.) Dükkânlar. Meyhaneler, işrethâneler. |
| İçerisinde 'HAVAN' geçenler | |
| HAVANIK: | (Hânkah. C.) Tekkeler. |
| HAVANİT: | (Hânut. C.) Dükkânlar. * Meyhaneler, işrethâneler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HAVANIK : | (Hânkah. C.) Tekkeler. |
| HAVA : | (Hevâ) Hava. Dünyayı çeviren atmosfer. Cevv. Yer ile gök arası. * Hafif yel. * Bir binanın üzerine kat çıkma hakkı. * Bir yerin hâli ve sıhhat bakımından durumu. * Müzikte ezgili ses, sadâ. |
| HAV : | Çuha ve buna benzer kumaşların ters yüzlerinde bulunan tüy. * Şeftâli gibi bazı meyvelerin üzerlerinde bulunan ince tüy. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |