Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HAVF: | Korku, korkutmak. |
| HAVF-I ÂR: | Utanma korkusu. |
| HAVF-I BÂRİ: | Allah korkusu. |
| HAVF: | Kavim, kabile. |
| HAVFEN: | Çekinerek, korkarak, havf ederek, korku ile. |
| HAVFEZAN: | Tarhun otu. |
| HAVFNAK: | f. Korkulu, korkutan, korkunç. |
| HAVF VE RECA: | Korku ve ümid. (Hem yaşama ümidi, hem de ölüm korkusu. Yahut, affedilmesi ümidi veya cehenneme gitmek korkusu.) (Bak: Celâl) |
| İçerisinde 'HAVF' geçenler | |
| HAVF-I ÂR: | Utanma korkusu. |
| HAVF-I BÂRİ: | Allah korkusu. |
| HAVFEN: | Çekinerek, korkarak, havf ederek, korku ile. |
| HAVFEZAN: | Tarhun otu. |
| HAVFNAK: | f. Korkulu, korkutan, korkunç. |
| HAVF VE RECA: | Korku ve ümid. (Hem yaşama ümidi, hem de ölüm korkusu. Yahut, affedilmesi ümidi veya cehenneme gitmek korkusu.) (Bak: Celâl) |
| SALÂT-I HAVF: | Muharebeden evvel kılınan iki rekât namaz. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HAVF-I ÂR : | Utanma korkusu. |
| HAV : | Çuha ve buna benzer kumaşların ters yüzlerinde bulunan tüy. * Şeftâli gibi bazı meyvelerin üzerlerinde bulunan ince tüy. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |