Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HAVS: | Geceleyin istemek. |
| HAVS: | Ayrılmak. "Haysü" mânâsına zarf-ı mekân için lügattır. |
| HAVSA: | Bağır. Bağırın yanındakiler. |
| HAVSA': | Bir gözü beyaz, bir gözü siyah olan koyun. |
| HAVSA': | Karnı sarkık olan kadın. (Müz: Ahves) |
| HAVSAL: | Havuzun kenarında suyun durulduğu yer. |
| HAVSALA: | Zihnin bir şeyi kavrama derecesi. Anlayış. Akıl. Tıb: Kuş kursağı. Karın boşluğu. Cevf. Mide. |
| HAVSALA-SUZ: | f. Takati kaldıran, tahammülü mahveden. |
| HAVSERE: | Araptan bir kabile. |
| İçerisinde 'HAVS' geçenler | |
| HAVSA: | Bağır. * Bağırın yanındakiler. |
| HAVSA': | Bir gözü beyaz, bir gözü siyah olan koyun. |
| HAVSA': | Karnı sarkık olan kadın. (Müz: Ahves) |
| HAVSAL: | Havuzun kenarında suyun durulduğu yer. |
| HAVSALA: | Zihnin bir şeyi kavrama derecesi. Anlayış. Akıl. * Tıb: Kuş kursağı. Karın boşluğu. Cevf. * Mide. |
| HAVSALA-SUZ: | f. Takati kaldıran, tahammülü mahveden. |
| HAVSERE: | Araptan bir kabile. |
| KEM-HAVSALA: | f. Tahammülü az olan kişi, tahammülsüz kimse. |
| TENÜK-HAVSALA: | f. Sabırsız adam, tahammülsüz kimse. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HAVSA : | Bağır. * Bağırın yanındakiler. |
| HAV : | Çuha ve buna benzer kumaşların ters yüzlerinde bulunan tüy. * Şeftâli gibi bazı meyvelerin üzerlerinde bulunan ince tüy. |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |