Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HAYİDE: | f. Çiğnenmiş. Ağızdan ağıza dolaşmış, bayat söz. |
| HAYİDE-GÛ: | f. Değersiz sözler söyleyen kimse. Değersiz şiirler yazan kimse. |
| İçerisinde 'HAYİDE' geçenler | |
| HAYİDE-GÛ: | f. Değersiz sözler söyleyen kimse. * Değersiz şiirler yazan kimse. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HAYİDE-GÛ : | f. Değersiz sözler söyleyen kimse. * Değersiz şiirler yazan kimse. |
| HAYİA : | Şiddetli ses. |
| HAY : | f. Eyvah! Vay! |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |