Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HAYALÎ: | Hayale âit. Hayale mensub ve müteallik. Hayal, yahut halk dili ile "Karagöz" oynatanlar. |
| HAYALİYYUN: | (Hayalî. C.) Romantik şâirler, hayalî yazarlar. |
| HAYALİYYUN MEZHEBİ: | Aslı olmayan ve hayalde tasavvur edilen şeyleri, gerçek olduğunu vehm edenlerin mesleği. |
| İçerisinde 'HAYALÎ' geçenler | |
| BEDİA-İ HAYALİYE: | İdeal, ülkü, gaye, mefkûre. |
| HAYALİYYUN: | (Hayalî. C.) Romantik şâirler, hayalî yazarlar. |
| HAYALİYYUN MEZHEBİ: | Aslı olmayan ve hayalde tasavvur edilen şeyleri, gerçek olduğunu vehm edenlerin mesleği. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HAYALİYYUN : | (Hayalî. C.) Romantik şâirler, hayalî yazarlar. |
| HAYAL : | (C.: Hayâlât) Zihnen tasarlanan şey. Hakikatı bilinmeyip akılla tasarlanan veya gölgeli görünen şey. * Asıl olmayan ve akıldan geçen fikir. |
| HAYA : | Hicab, utanma, edeb, ar, namus. Allah korkusu ile günahtan kaçınmak. |
| HAY : | f. Eyvah! Vay! |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |