Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HAYE: | f. Yumurta. Haya, husye. |
| HAYED: | Gölgesinden ürken eşek. |
| HAYENDE: | f. Ağızda çiğneyen. |
| HAYESAN: | Doğru yoldan dönmek, udul etmek. Nefret etmek. |
| HAYEVAN: | (Bak: Hayvan) |
| HAYEVÎ: | Canlı. (Bak: Hayaviye) |
| İçerisinde 'HAYE' geçenler | |
| BÎ-NİHAYE: | f. Sonsuz, nihayetsiz, ebedi, bâki, tükenmez. |
| BİNNİHAYE: | Sonuna kadar. Sonsuz. |
| EB'ÂD-I BÎNİHAYE: | Sonsuz uzaklıklar. |
| HAYED: | Gölgesinden ürken eşek. |
| HAYENDE: | f. Ağızda çiğneyen. |
| HAYESAN: | Doğru yoldan dönmek, udul etmek. * Nefret etmek. |
| HAYEVAN: | (Bak: Hayvan) |
| HAYEVÎ: | Canlı. (Bak: Hayaviye) |
| İLA-NİHAYE: | Sona kadar, nihayete kadar. Böylece devam eder. |
| KENDE-HÂYE: | f. "Hayası kesilmiş: Hadım ağası. |
| MALANİHAYE: | Sonsuz, nihâyetsiz. Uçsuz bucaksız. |
| MUHAYEE: | Pay edilmesi ve bölünmesi mümkün olmayan bir şeyi sıra ile nöbetleşe kullanma. |
| MUHAYENE: | Belirli bir zaman için kiralama. |
| MÜHAYEE: | Nöbetleşmek. |
| NİHAYET: | Son, uç, son derece. * Çok. |
| NİHAYET-İ AZM: | Kemik ucu. |
| NİHAYET-ÜL EMR: | İşin nihayetinde, işin sonunda. Netice. |
| NİHAYET-ÜN NİHAYE: | En sonunda. Akıbet. |
| NİHAYET-PEZİR: | Son bulan. Nihâyet bulur olan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HAYED : | Gölgesinden ürken eşek. |
| HAY : | f. Eyvah! Vay! |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |