Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HAYR-HAH: | f. Hayır sâhibi. Herkesin manevî ve maddî iyiliğini isteyen. Allah rızası için ilm-i Kur'an ve imanla, manen ve maddeten hayırlı hizmetler etmeyi ve hayırlı işler işlemeyi seven. |
| HAYR-HAHÎ: | f. İyilikseverlik, hayırhahlık. |
| İçerisinde 'HAYR-HAH' geçenler | |
| HAYR-HAHÎ: | f. İyilikseverlik, hayırhahlık. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HAYR-HAHÎ : | f. İyilikseverlik, hayırhahlık. |
| HAYR-UL BERİYYE : | Halkın hayırlısı. Hz. Muhammed (A.S.M.) |
| HAYR : | Meşru iş. Faydalı, nurlu ve sevablı amel. Halkın rağbet ettiği akıl, ilim. İbadet, adalet, ihsan, mal gibi nimet. (Bak: Hayrat) |
| HAY : | f. Eyvah! Vay! |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |