Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HAYRET-NÜMÂ: | f. Hayret gösteren, hayret veren. |
| İçerisinde 'HAYRET-NÜMÂ' geçenler | |
| İçerisinde 'HAYRET-NÜMÂ' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HAYRET-İ SIRFE : | Tam bir şaşkınlık. |
| HAYRET : | Hiçbir cihete teveccüh edemeyip kalmak. Şaşkınlık. Ne yapacağını bilememek. |
| HAYRE : | (C.: Hayrât) İyilik, kerem. * Her nesnenin iyisi. |
| HAYR : | Meşru iş. Faydalı, nurlu ve sevablı amel. Halkın rağbet ettiği akıl, ilim. İbadet, adalet, ihsan, mal gibi nimet. (Bak: Hayrat) |
| HAY : | f. Eyvah! Vay! |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |