Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HAYYİR: | (C.: Ahyâr) Çok hayırlı. Her zaman iyilik yapan kimse. Hayırsever, iyiliksever. |
| İçerisinde 'HAYYİR' geçenler | |
| MUHAYYİR: | Hayret veren. Hayrette bırakan. Şaşkınlık veren. |
| MUHAYYİR-ÜL UKUL: | Akıllara hayret veren. Akılları şaşırtan, akılları durduran. |
| MUHAYYİR: | İlmî şeyler arasında seçim yaparak beğenmeyi serbest eden. Muhayyer kılan. |
| MÜTEHAYYİR: | Şaşmış, hayrette kalmış. |
| MÜTEHAYYİRÂNE: | f. Şaşkınca, şaşkın şaşkın, şaşırarak. |
| MÜTEHAYYİRİN: | (Mütehayyir. C.) Şaşırmış olanlar. Şaşmış kimseler. Hayrette kalanlar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HAYYİZ : | Yer. * Cihet, yön. * Mekân. Vüs'at. (Cismin kapladığı hacim) |
| HAYY : | Diri, canlı, sağ. * Bir şeyi cem' ve ihraz eylemek. |
| HAY : | f. Eyvah! Vay! |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |