Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HAYYİZ: | Yer. Cihet, yön. Mekân. Vüs'at. (Cismin kapladığı hacim) |
| İçerisinde 'HAYYİZ' geçenler | |
| MÜTEHAYYİZ: | Tahayyüz eden, yer tutan. * İtibarlı, mühim. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HAYYİR : | (C.: Ahyâr) Çok hayırlı. * Her zaman iyilik yapan kimse. Hayırsever, iyiliksever. |
| HAYY : | Diri, canlı, sağ. * Bir şeyi cem' ve ihraz eylemek. |
| HAY : | f. Eyvah! Vay! |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |