Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HAYYALE: | Fikir sahipleri. |
| İçerisinde 'HAYYALE' geçenler | |
| İçerisinde 'HAYYALE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HAYYAL : | (Hayl. den) At terbiyecisi, at yetiştiren. |
| HAYYÂKALLAH : | Allah seni yaşatsın. Allah ömrünü uzun etsin, meâlinde ve dua makamında söylenen bir tâbirdir. |
| HAYY : | Diri, canlı, sağ. * Bir şeyi cem' ve ihraz eylemek. |
| HAY : | f. Eyvah! Vay! |
| HA : | Osmanlı alfabesinde sekizinci harftir ve ebced sayısı ile de sekizi ifade eder. $ şeklinde okunursa: Haram şey, haşarı yüzsüz kadın mânâlarına gelir. |