Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HEŞÎLE: | Sahibinin izni olmayarak bir adamın bindiği deve. |
| İçerisinde 'HEŞÎLE' geçenler | |
| İçerisinde 'HEŞÎLE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HEŞÎM : | Ufalanmak. Kırılmış, ufalanmış olmak. * Kırılmış, ufalanmış kuru ot. |
| HEŞAŞ (HEŞUŞ) : | Açık yüzlü şen yeynicek kişi. * Sağan kimseye sevip sütünü veren koyun. |
| HEB : | (Vehb. den) Bağışla, lutfet (mânasına emir, duâ) |