Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HEŞŞ: | Gevrek, kolayca kırılabilir olan. Keyifli, şen. |
| İçerisinde 'HEŞŞ' geçenler | |
| TEHEŞŞÜM: | Münkesir olmak, kırılmak. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HEŞAŞ (HEŞUŞ) : | Açık yüzlü şen yeynicek kişi. * Sağan kimseye sevip sütünü veren koyun. |
| HEB : | (Vehb. den) Bağışla, lutfet (mânasına emir, duâ) |