Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HEŞAŞ (HEŞUŞ): | Açık yüzlü şen yeynicek kişi. Sağan kimseye sevip sütünü veren koyun. |
| İçerisinde 'HEŞAŞ (HEŞUŞ)' geçenler | |
| İçerisinde 'HEŞAŞ (HEŞUŞ)' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HEŞAŞE(T) : | Şâdlık, hafiflik, irtiyah. * Gevreklik. |
| HEB : | (Vehb. den) Bağışla, lutfet (mânasına emir, duâ) |