Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HEBB: | Uykudan uyanmak. Gâib olmak. |
| HEBBAR: | Çok fazla kılı olan sırtlan veya maymun. |
| HEBBE: | Vak'a. Zamandan bir asır. |
| HEBBİHÎ: | Sallana sallana yürüyen kişi. |
| HEBBUR: | Ufak inci. |
| İçerisinde 'HEBB' geçenler | |
| HEBBAR: | Çok fazla kılı olan sırtlan veya maymun. |
| HEBBE: | Vak'a. * Zamandan bir asır. |
| HEBBİHÎ: | Sallana sallana yürüyen kişi. |
| HEBBUR: | Ufak inci. |
| MEHEBB: | (C.: Mehâbb) Rüzgârın estiği yer. |
| MÜHEBBEL: | Beddua olunmuş. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HEBBAR : | Çok fazla kılı olan sırtlan veya maymun. |
| HEB : | (Vehb. den) Bağışla, lutfet (mânasına emir, duâ) |