Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HEDMELE: | (C.: Hedmelât) Ağacı çok olan kumlu yer. |
| İçerisinde 'HEDMELE' geçenler | |
| İçerisinde 'HEDMELE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HEDM : | Yıkmak, harab etmek. Parçalamak, mahvetmek. * Birisine vurup belini kırmak. (Râgibâ, düşmanın aldanma tevazularına.Seyl, divârın ayağın öperek hedmeyler.)(Râgıp Paşa) |
| HEDA : | Sakin olmak. |
| HEB : | (Vehb. den) Bağışla, lutfet (mânasına emir, duâ) |