Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HEKK: | şiddetli yağmur. Kılıçla vurmak. |
| İçerisinde 'HEKK' geçenler | |
| MÜTEHEKKİM: | (Tehekküm. den) Alay eden, tehekküm eden. |
| MÜTEHEKKİMÂNE: | f. Alay edercesine. |
| TEHEKKU': | Teveccüh etmek, yönelmek. |
| TEHEKKÜM: | İstihza. * Tevbih. Şiddetle azarlama. Görünüşte ciddi, hakikatta alaydan ibaret olan eğlenme. * Edb: Tarizin tesirli olan kısmı. |
| TEHEKKÜMÂT: | (Tehekküm. C.) Ciddi tavır takınarak eğlenmeler. |
| TEHEKKÜMEN: | Alay için, tehekküm suretiyle. |
| TEHEKKÜR: | Taaccüb etmek, hayrette kalmak, şaşırmak. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HEK'A : | Menazil-i Kamer'den bir yıldız. * Atın göğsü üstündeki dâire. |
| HEB : | (Vehb. den) Bağışla, lutfet (mânasına emir, duâ) |