Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HEMİCEK: | Şehre köyden yeni gelip bir şey bilmez şaşkın ve kaba adam. |
| İçerisinde 'HEMİCEK' geçenler | |
| İçerisinde 'HEMİCEK' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HEMÎ : | f. Tıpkı bu, bu bile. |
| HEM (HEMM) : | Gaile, müşkül iş. * Tasa, gam, keder, hüzün. |
| HEB : | (Vehb. den) Bağışla, lutfet (mânasına emir, duâ) |