Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HEMŞ: | Ameli seri olan, hızlı, hareketleri çabuk olan. |
| HEMŞEHRİ: | f. Aynı şehirden. Aynı memleketli olan. |
| HEMŞİME: | Kuru odun. Kurumağa yüz tutmuş ağaç. Ağaçları kurumuş yer. |
| HEMŞİRE: | f. Aynı sütü emen kızkardeş. Abla, bacı. Hastabakıcı kadın veya kız. |
| HEMŞİRE-ZÂDE: | f. Kızkardeş çocuğu. |
| İçerisinde 'HEMŞ' geçenler | |
| HEMŞEHRİ: | f. Aynı şehirden. Aynı memleketli olan. |
| HEMŞİME: | Kuru odun. Kurumağa yüz tutmuş ağaç. Ağaçları kurumuş yer. |
| HEMŞİRE: | f. Aynı sütü emen kızkardeş. Abla, bacı. * Hastabakıcı kadın veya kız. |
| HEMŞİRE-ZÂDE: | f. Kızkardeş çocuğu. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HEMŞEHRİ : | f. Aynı şehirden. Aynı memleketli olan. |
| HEM (HEMM) : | Gaile, müşkül iş. * Tasa, gam, keder, hüzün. |
| HEB : | (Vehb. den) Bağışla, lutfet (mânasına emir, duâ) |