Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HEM-GUŞE: | f. Komşu. |
| HEM-GUŞE: | f. Komşu. |
| İçerisinde 'HEM-GUŞE' geçenler | |
| İçerisinde 'HEM-GUŞE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HEM-GİNAN : | f. Bütün insanlar, bütün nev'-i beşer. |
| HEM-AHENG : | f. Uygun, münasib, denk. |
| HEM (HEMM) : | Gaile, müşkül iş. * Tasa, gam, keder, hüzün. |
| HEB : | (Vehb. den) Bağışla, lutfet (mânasına emir, duâ) |