Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HEM-ZEBAN: | Aynı dili konuşan, lisanları aynı olan. |
| İçerisinde 'HEM-ZEBAN' geçenler | |
| İçerisinde 'HEM-ZEBAN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HEM-ZEN : | f. Beraber vuran. Birlikte olan. |
| HEM-ZANU : | f. Diz dize oturup konuşan, yan yana oturan. |
| HEM-AHENG : | f. Uygun, münasib, denk. |
| HEM (HEMM) : | Gaile, müşkül iş. * Tasa, gam, keder, hüzün. |
| HEB : | (Vehb. den) Bağışla, lutfet (mânasına emir, duâ) |