Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HEMAN (HUMÂN): | İnce zayıf süngü. Huysuz ve kötü insan. |
| İçerisinde 'HEMAN (HUMÂN)' geçenler | |
| İçerisinde 'HEMAN (HUMÂN)' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HEMAN : | f. Derhâl, hemen, acele olarak, çarçabuk, o anda. |
| HEMAHİM : | (Hemheme. C.) Üzüntüler, kederler, dertler, tasalar. |
| HEM (HEMM) : | Gaile, müşkül iş. * Tasa, gam, keder, hüzün. |
| HEB : | (Vehb. den) Bağışla, lutfet (mânasına emir, duâ) |