Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HEMZE: | ( $) Elif veya elif yerine kullanılan işaret. Elif, vav, ya, he üzerine konulan ve "e" diye okutan işaret. Parmakla sıkma, dürtme, sıkıştırma. |
| HEMZEND: | f. Beraber olanlar. Beraber çalışanlar. |
| İçerisinde 'HEMZE' geçenler | |
| BEHEMZEDE: | f. Topluluğu dağıtmış, cemiyeti bozmuş. |
| HEMZEND: | f. Beraber olanlar. Beraber çalışanlar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HEMZEND : | f. Beraber olanlar. Beraber çalışanlar. |
| HEMZ : | Dürtme, kakma. * Parmaklarla sıkma. * Yere çalma, vurma. * Isırma, dişleme. |
| HEM (HEMM) : | Gaile, müşkül iş. * Tasa, gam, keder, hüzün. |
| HEB : | (Vehb. den) Bağışla, lutfet (mânasına emir, duâ) |