Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HENDEK: | (Bak: Handek) |
| İçerisinde 'HENDEK' geçenler | |
| İçerisinde 'HENDEK' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HENDELÎN : | Sözü çok olan kimse. |
| HEND : | İmsak etmek. |
| HEN'A : | Devenin boynunun altına konan işaret. * Menazil-i Kamer'den bir menzil. |
| HEB : | (Vehb. den) Bağışla, lutfet (mânasına emir, duâ) |