Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HENGÂME: | f. Seslerin birbirine karışmasından çıkan gürültü. Kavga, gürültü. Şamata. |
| HENGÂME-GİR: | f. Meddah, oyuncu. Hikâye söyleyici, hokkabaz. Diş macunu, leke tozu gibi şeyler satan çığırtkanlar. Kavgacı, gürültücü. |
| İçerisinde 'HENGÂME' geçenler | |
| HENGÂME-GİR: | f. Meddah, oyuncu. Hikâye söyleyici, hokkabaz. * Diş macunu, leke tozu gibi şeyler satan çığırtkanlar. * Kavgacı, gürültücü. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HENGÂME-GİR : | f. Meddah, oyuncu. Hikâye söyleyici, hokkabaz. * Diş macunu, leke tozu gibi şeyler satan çığırtkanlar. * Kavgacı, gürültücü. |
| HENGÂM : | f. Zaman, devir, çağ,sıra, vakit, mevsim. |
| HEN'A : | Devenin boynunun altına konan işaret. * Menazil-i Kamer'den bir menzil. |
| HEB : | (Vehb. den) Bağışla, lutfet (mânasına emir, duâ) |