Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HERGELE: | Binilmek ve yük taşımak için alıştırılmamış at, kısrak, beygir veya merkep sürüsü. Böyle bir sürüye dahil olan hayvan. Mc: Terbiye ve görgüden büsbütün mahrum adam. Bir işe yaramaz işçi kalabalığı. |
| İçerisinde 'HERGELE' geçenler | |
| İçerisinde 'HERGELE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HERGÂH : | f. Her vakit, her an, her zaman. |
| HER : | f. Bütün, hep, tamamen. |
| HEB : | (Vehb. den) Bağışla, lutfet (mânasına emir, duâ) |