Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HEVADÎ: | (Hâdî. C.) Rehberler, deliller, kılavuzlar. Hidayet edenler, istikametli ve selâmetli yolu gösterenler. |
| HEVADİC: | (Hevdec. C.) Kadınların binip oturmaları için devenin üzerine konulan küçük mahfeler. |
| İçerisinde 'HEVADÎ' geçenler | |
| HEVADİC: | (Hevdec. C.) Kadınların binip oturmaları için devenin üzerine konulan küçük mahfeler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HEVADİC : | (Hevdec. C.) Kadınların binip oturmaları için devenin üzerine konulan küçük mahfeler. |
| HEVADAR : | f. Hevalı. Nefsine uymuş. Küstah. * Etrafı açık, havalı yer. |
| HEVA : | İstek. Nefsin isteği. Düşkünlük. Gelip geçici olan heves. Nefsin zararlı ve günah olan arzuları. |
| HEV' : | Himmet. |
| HEB : | (Vehb. den) Bağışla, lutfet (mânasına emir, duâ) |