Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HEVESKÂRÂN: | (Heveskâr. C.) İstekliler, hevesliler. |
| İçerisinde 'HEVESKÂRÂN' geçenler | |
| İçerisinde 'HEVESKÂRÂN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HEVESKÂR : | f. Hevesli istekli, arzulu. Meyli ve arzusu olan, heves eden. |
| HEVES : | Gelip geçici istek. Nefsin hoşuna gitmek. Devran edip gezmek. Akıl ile olmayıp nefis ile olan istek. |
| HEVEK : | Ahmaklık. |
| HEV' : | Himmet. |
| HEB : | (Vehb. den) Bağışla, lutfet (mânasına emir, duâ) |