Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HEVL: | Korku. Korku verici. Ürkmek. Dehşet. Yılgınlık. İhtilâl-ı dimağ (beyindeki bozukluk) sebebi ile bâzı hayâli suretler tevehhüm ederek ondan korkmak. |
| HEVL-ÂVER: | f. Korkunç, korku getiren, korku veren. |
| HEVL-ENGİZ: | f. Korkunç korkulu. |
| HEVL-NÂK: | f. Korkulu, korkunç. |
| HEVLUL: | Hafif adam. |
| İçerisinde 'HEVL' geçenler | |
| HEVL-ÂVER: | f. Korkunç, korku getiren, korku veren. |
| HEVL-ENGİZ: | f. Korkunç korkulu. |
| HEVL-NÂK: | f. Korkulu, korkunç. |
| HEVLUL: | Hafif adam. |
| PÜR-ÂTEŞ Ü HEVL: | Ateş ve korku dolu. |
| PÜR-ÂTEŞ Ü HEVL: | Ateş ve korku dolu. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HEVL-ÂVER : | f. Korkunç, korku getiren, korku veren. |
| HEV' : | Himmet. |
| HEB : | (Vehb. den) Bağışla, lutfet (mânasına emir, duâ) |