Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HEY'ET: | Şekil. Suret. Görünüş. Birlik teşkil eden şahısların mecmuu. Gök ve yıldız ilmi. Astronomi. Duruş, vaziyet, keyfiyet. Tabiat ve cibilliyet. Bir şeyin cibilli vaziyeti. |
| HEY'ET-İ ASLİYE: | Aslındaki şekil ve suret. |
| HEY'ET-İ A'YÂN: | Senato. Mertebesi yüksek ve itibar edilenlerin heyeti. |
| HEY'ET-İ HÂKİME: | Hâkimler hey'eti. |
| HEY'ET-İ İÇTİMAİYE: | İçtimaî heyet. Topluluğa âit heyet. Toplantı heyeti. |
| HEY'ET-İ MECMUA: | Bir şeyin teferruatına ve cüz'lerine bakılmaksızın bütününün gösterdiği hal ve manzara. |
| HEY'ET-İ TEMSİLİYE: | Temsil hey'eti. Tar: Erzurum Kongresinde Şarkî Anadolu Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti ismini alan cemiyetin nizamnamesi iktizasınca seçilen şahıslardan teşekkül etmiş olan hey'et. (6 Ağustos 1919) |
| HEY'ET-İ UMUMİYE: | Umumi hey'et. Bir şeyin teferruatları nazara alınmadan olan umumi durumu. |
| HEY'ET-İ VEKİLE: | Vekiller hey'eti, icra vekileri hey'eti. Bakanlar Kurulu. Başbakanın riyaset ettiği heyet. |
| HEY'ETŞİNAS: | f. Astronomi bilgini. Sema ve ecramın ahvâline vâkıf olan. |
| İçerisinde 'HEY'ET' geçenler | |
| İçerisinde 'HEY'ET' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HEY' : | Gönül dönmek. * Yaramaz gönüllü olmak. * Korkak olmak. |
| HEB : | (Vehb. den) Bağışla, lutfet (mânasına emir, duâ) |