Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| HEYKELTRAŞ: | Heykel yapan kimse. |
| HEYKELTRAŞ: | Heykel yapan kimse. |
| İçerisinde 'HEYKELTRAŞ' geçenler | |
| İçerisinde 'HEYKELTRAŞ' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| HEYKEL : | Taş, tunç, kil ve alçı gibi maddelerden yontularak, kalıba dökülerek veya yoğurulup, pişirilerek yapılan insan, hayvan vs. şekli. * Büyük bina, anıt, büyük ve yüksek yapı, âbide. * Mc: Soğuk ve duygusuz kimse. * Güzel ve yakışıklı kişi. |
| HEY' : | Gönül dönmek. * Yaramaz gönüllü olmak. * Korkak olmak. |
| HEB : | (Vehb. den) Bağışla, lutfet (mânasına emir, duâ) |